وبلاگ کیان، مرد کوچک

سلام نفس مامان امروز بیست و نهم اسفند ماهه، ساعت نه و نیم صبح و شما و بابا هنوز در خواب نازید. منم اومدم تا وبلاگت رو آپ کنم یا بعبارتی دفترچه خاطرات سال 94 رو ببندم. این کارهای دقیقه نودی آخر سال هم خودش یه شور و هیجانی داره والا... خوب برویم سراغ ماجرای تولد سه سالگیت مامانم یه کاری که مامان امسال انجام داد و الان احساس میکنم که خیلی دوستش دارم و حسابی جای پیشرفت دارم و کلی برنامه در ذهنم چیدم که ان شاالله بالفعل بشه این بود که در دوره های دکوراتوری کیک خامه و فوندانت شرکت کردم اولش برام اینقدر مهم نبود ولی جذابیت و اهمیتش زمانی بیشتر شد که اولین کیک حرفه ایم رو اونم برای تولد سه سالگی شما آماده کردم. از چند روز ق...

سلام عزیز دلممممممممم یکساله واقعا فرصت نشد وبلاگت آپ کنم والا خودت نمیذاری. تا میام سراغ لپ تاپ میای جفت پا روی صفحه کیبوردش وامیستی دو تا از کلیدهاشم که کندی... البته مامان هم امسال مشغله کاری برای خودش درست کرد که حتی فرصت نشد تایم هایی هم که بمهمونی میری(منزل باباجون و مادر جون)؛ وبلاگت آپ کنم. خوب اشکالی نداره عوضش کلی عکس ازت گرفتم خاطراتت هم در جان منه. یه شرح حال کلی بگم و بریم سراغ عکسات الان کیان من، جون من سه سال و شش ماهته، ان شاالله که صدو بیست سالت بشی مامانم. حسابی سر زبون دار شدی و خیلی هم صحبت میکنی ماشالله قدرت درکت هم خیلی خوبه کاملا متوجه کلیه مسایل و موضوعات اطرافت هستی. رنگ مورد علاقت هم زرده همه وسایلت...